Düşseydin Benim Derdime

Düşseydin sen de benim gibi benim derdime Hasret gelmezdi gece gündüz hiç düşlerime Sorular düştü bir bir benim yorgun zihnime Bir umut ışık oldu sessiz bekleyişime

şiir,
Düşseydin Benim Derdime
Düşseydin sen de benim gibi benim derdime
Hasret gelmezdi gece gündüz hiç düşlerime
Sorular düştü bir bir benim yorgun zihnime
Bir umut ışık oldu sessiz bekleyişime
Ben vardım hasretinin en derin çukuruna
Geceler ağır çöktü gönlümün dar ufkuna
Söylenmemiş sözleri bıraktım avucuna
Sabırdan bir yol çizdim yarının umuduna
Rüzgârın sesi gelir uzaklardan dolaşır
Hatıralar kapımda eski günü dolaşır
Bir yaprak düşer yere zaman sessizce aşar
İçimde kalan umut her acıyı da aşar
Yollar bana daralsa gönül yolundan dönmez
Gece uzun sürse de hiçbir yıldızım sönmez
Hasret kapımı çalsa sabrım yerinden dönmez
İçimde doğan güneş hiçbir vakit de sönmez
Bir sabah kapım açar gün içeriye girer
Bulutlar çekilince yorgun gökyüzü güler
Her hüzün zaman ile sessizce geçip gider
Bekleyen gönül elbet yarın huzura erer
Mehmet der ki bu hasret gönlü terbiye eder
Sabırla bekleyenler vakti gelince güler
Giden gün geri dönmez umut yoluna değer
Her gecenin sonunda gönül sabaha erer
Mehmet Aluç

4kez okundu

Yorumlar

Okurların sesi

0 yorum

İlk yorumu siz bırakabilirsiniz.

Yorum yapmak için giriş yapın.
← Bütün yazılara dön