Gönlümdeki Karlar Erimez

Yazlar gelse de yine gönlümde kar erimez Güneş değse dağlara bu ayaz yine dinmez Yollar bahara dönse gönlüm gülmeyi bilmez Unutulmuş hatıra kolay kolay silinmez

Kar kış
Gönlümdeki Karlar Erimez
Yazlar gelse de yine gönlümde kar erimez
Güneş değse dağlara bu ayaz yine dinmez
Yollar bahara dönse gönlüm gülmeyi bilmez
Unutulmuş hatıra kolay kolay silinmez
Göçmen kuşlar dönünce dallar umuda dalar
Her çiçeğin içinde eski bir hüzün yaşar
Çimenlere çiy düşer taşlar sessizce ağlar
İçimdeki sessizlik yollara uzak bakar
Bir eski takvim gibi günler sararıp kaldı
Rüzgâr vurdu dallara son bir yaprakta kaldı
İçimde söylenmeyen nice söz yarım kaldı
Mevsimler gelip geçti kışım yerinde kaldı
Bir gün sabah yaklaşır karanlığım dağılır
Bir ses düşer gönlüme buzdan duvar kırılır
Sabır denen o çiçek her soğukta açılır
Yaz geç kalsa ne çıkar gönül yine açılır
Yazlar gelse de yine gönlümde kar erimez
Her kışın bir sonu var hiçbir ayaz hep sürmez
Mehmet der ki bu gönül kışa boyun eğemez
İçimde doğan bahar bir daha geri gitmez
Mehmet Aluç

1kez okundu

Yorumlar

Okurların sesi

0 yorum

İlk yorumu siz bırakabilirsiniz.

Yorum yapmak için giriş yapın.
← Bütün yazılara dön