Hafif Kalır

Yâr sözünü altın sanır, tartınca elde ne kalır Her gülüşü vefa sanan, boş terazide yanılır Bir mühür vurulmuş söze, vicdan yoksa hemen söner Vefanın terazisinde, yalancı söz hafif kalır

şiir,
Hafif Kalır
Yâr sözünü altın sanır, tartınca elde ne kalır
Her gülüşü vefa sanan, boş terazide yanılır
Bir mühür vurulmuş söze, vicdan yoksa hemen söner
Vefanın terazisinde, yalancı söz hafif kalır
Vefasız yâr perde kurar, gerçek sonunda açılır
Sahte sözün yaldızları, gün ışığında saçılır
Bir bakışla kurduğu bağ, ilk rüzgâr ile dağılır
Vefanın terazisinde, yalancı söz hafif kalır
Yâr kervanı yola çıkar, ilk menzilde geri döner
Gönül kandil yaksa bile, vefa yoksa erken söner
Dağlar dinler yollar susar, kalem kâğıda mı küser
Vefanın terazisinde, yalancı söz hafif kalır
Vefa sözde değil özde, dar günlerde hep aranır
Yâr yokuşta geri dönse, temiz niyet hep sınanır
Verdiği sözü unutan, vicdan önünde kınanır
Vefanın terazisinde, yalancı söz hafif kalır
Bakır zamanla kararır, saf altın yine bilinir
Yalanların ince süsü, bir gün ansızın silinir
Temiz kalp kalabalıkta, duruşundan hep seçilir
Vefanın terazisinde, yalancı söz hafif kalır
Vefalı yâr bu zamanda, inci misali bulunur
Değer bilmez el peşinde, güzel yürek hep yorulur
Köksüz kalan kuru yaprak, sert yel önünde savrulur
Vefanın terazisinde, yalancı söz hafif kalır
Her yaranın izi geçer, sabır ile yol aşılır
Vefasızın ağır yükü, omuzlardan hep atılır
Temiz gönül her devirde, kötü sözlerden ayrılır
Vefanın terazisinde, yalancı söz hafif kalır
Mehmet der ki vefa varsa, gönül içinde yaşasın
Doğru sözler dilden dile, berrak pınar gibi taşsın
Temiz niyet yol uzatsa, nice engelleri aşsın
Vefanın terazisinde, yalancı söz hafif kalır
Mehmet Aluç

7kez okundu

Yorumlar

Okurların sesi

0 yorum

İlk yorumu siz bırakabilirsiniz.

Yorum yapmak için giriş yapın.
← Bütün yazılara dön