Neşe Ararken
Aradığım neşe çok zor, arandıkça geç bulunur, Elde neşe coşkun olur, gülen yüzler ışık bulur. Dönerim hep dört bir yana, harman gibi can yorulur, Bir umut düşer toprağa, sabır ile güç bulunur.
Neşe Ararken
Aradığım neşe çok zor, arandıkça geç bulunur,
Elde neşe coşkun olur, gülen yüzler ışık bulur.
Dönerim hep dört bir yana, harman gibi can yorulur,
Bir umut düşer toprağa, sabır ile güç bulunur.
Elde neşe coşkun olur, gülen yüzler ışık bulur.
Dönerim hep dört bir yana, harman gibi can yorulur,
Bir umut düşer toprağa, sabır ile güç bulunur.
Çarşı sustuğu vakitte gölge taşlara uzanır,
Bir çocuk düş kurar yine, uçurtma göğe salınır.
Çeşme başında bir nine düşlerinde hep dolanır,
Her kapı ayrı hikâye, açıldıkça sır aranır.
Bir çocuk düş kurar yine, uçurtma göğe salınır.
Çeşme başında bir nine düşlerinde hep dolanır,
Her kapı ayrı hikâye, açıldıkça sır aranır.
Bulut dağları aşınca ilk damla toprağa düşer,
Serçe saçakta büzülür, sert yel eserse kuş düşer.
İçten gelmeyen her cümle daha doğmadan da küser,
Gurur başa taç olursa insan ilk tümsekte düşer.
Serçe saçakta büzülür, sert yel eserse kuş düşer.
İçten gelmeyen her cümle daha doğmadan da küser,
Gurur başa taç olursa insan ilk tümsekte düşer.
Bir kilim örer günleri, her renginde başka düğüm,
Takvim sessiz yaprak döker, her yeni ay başka bölüm.
Her solgun yaprak sonunda bahar için değil ölüm,
Sabır düğümleri çözer, yarına açılır bölüm.
Takvim sessiz yaprak döker, her yeni ay başka bölüm.
Her solgun yaprak sonunda bahar için değil ölüm,
Sabır düğümleri çözer, yarına açılır bölüm.
Bir dere ovadan geçer, susmadan denize akar,
Yolcu eski yönü arar, önce yıldızlara bakar.
Haset bir gölge gibidir, ilk sahibini de yakar,
Gayret omuza yük olur, dar geçitten öne çıkar.
Yolcu eski yönü arar, önce yıldızlara bakar.
Haset bir gölge gibidir, ilk sahibini de yakar,
Gayret omuza yük olur, dar geçitten öne çıkar.
Gece yaylaya inerken mor sis tepeleri bürür,
Dal sert rüzgârda eğilir, dökülen yapraklar çürür.
İnsan yorulsa da kalkar, kendi yolunda hep yürür,
Mehmet der ki neşe yakın, umut izlerini sürür.
Dal sert rüzgârda eğilir, dökülen yapraklar çürür.
İnsan yorulsa da kalkar, kendi yolunda hep yürür,
Mehmet der ki neşe yakın, umut izlerini sürür.
Mehmet Aluç
7kez okundu
Okur halkası
Bu eser sizde ne bıraktı?
7 okunma · 0 onaylı yorum · 0 beğeni

Yorumlar
Okurların sesi
İlk yorumu siz bırakabilirsiniz.