Ömrün Düğümleri

Ömür ince bir kilim, her ilmeğinde düğüm, Günler açılan defter, her sabah başka bölüm. Yaprak dalından düşer, mevsim için bu ölüm, Sabırla bakan insan, bilmeceye bulur çözüm.

şiir,gül,lale,
Ömrün Düğümleri
Ömür ince bir kilim, her ilmeğinde düğüm,
Günler açılan defter, her sabah başka bölüm.
Yaprak dalından düşer, mevsim için bu ölüm,
Sabırla bakan insan, bilmeceye bulur çözüm.
Rüzgâr değirmenleri gün boyunca hep döner,
Ufka çekilen güneş kızıl bir renkte söner.
Turna yuvasın bulur, uzak yollardan döner,
Kalpte büyüyen öfke tatlı bir sözle söner.
İnce bir yağmur iner, damla toprağa düşer,
Kanadın açmayan kuş gök altında hep üşür.
Emeksiz kalan başak harman vaktine küser,
Yüksekten bakan insan ilk engelinde düşer.
Kalem beyaz kâğıda gönlün içinden yazar,
Bir kırlangıç damlarda akşam boyunca gezer.
Sessiz duran göz bile söylenmeyeni sezer,
Mevsim kuru dallara çiçeklerini dizer.
Kayaların ardından ince bir kaynak akar,
Çoban sürüyü sayar, yıldızlı göğe bakar.
Haset büyür içinde, o sahibini yakar,
Gayret eden her insan zor yokuştan da çıkar.
Nice kervan göç eder, ardında izi kalır,
Toprağa emek veren sonunda ürün alır.
Bir çocuk masal dinler, düş denizine dalar,
Usta çekiç vurunca bakır türküler çalar.
Her yolcu bir menzili haritasında arar,
Gün çekilir tepeden, gece ovaya karar.
Kar ince dalları da beyaz örtüyle sarar,
İçten söylenen bir söz nice yaraya yarar.
Emek veren toprağın karşılığını bulur,
Birlik olan her köyde zor işler kolay olur.
Yağmur alan her havuz damla damlayla dolar,
Mehmet der ki iyilik verildikçe bol olur.
Mehmet Aluç

6kez okundu

Yorumlar

Okurların sesi

0 yorum

İlk yorumu siz bırakabilirsiniz.

Yorum yapmak için giriş yapın.
← Bütün yazılara dön