Sessiz Yolun Hikmeti

Seher iner dağlara, tomurcuklar göz açar, Bir serin yel ovada, başakla selâm eder. Uzak köyün yolunda kuşlar göğe iz çizer, Gönülden doğan bir söz nice engelden geçer.

şiir,
Sessiz Yolun Hikmeti
Seher iner dağlara, tomurcuklar göz açar,
Bir serin yel ovada, başakla selâm eder.
Uzak köyün yolunda kuşlar göğe iz çizer,
Gönülden doğan bir söz nice engelden geçer.
Yollar bazen çoğalır, her biri doğru çıkmaz,
Göz aldanır ışığa, gönül özünü anlar.
Nice gürültü diner, sessizlik cevap söyler,
İnsan nice yol içre kendi yönünü seçer.
Tohum düşer toprağa, geceden sabah bekler,
Kökü sarılır taşa, sabırla güne erer.
Ter dökülen her yerde emek meyvesi verir,
Sabır eken toprağa vakti gelince biçer.
Bir pınarın sesinde dağların sırrı saklı,
Her taş eski zamandan nice hakikat yüklü.
Dinlemeyi bilenler sessizde mana bulur,
Durulmuş bir gönül de hikmet suyundan içer.
Turna kalkar göllerden, kanadı ufka değer,
Rüzgâr eser yollara, savrulan yaprak döner.
Her ayrılık içinde bir kavuşma düşü var,
Mevsim döner, gün gider, kuş başka yurda göçer.
Bulut çöker ovaya, yolları sis kapatır,
Yağmur vurur taşlara, her damla iz bırakır.
Gece ne denli koyu, tan yine söküp gelir,
İnancı sağlam olan nice zorluktan geçer.
Ayna gösterir yüzü, gönüldür özü bilen,
Her alkışın peşinde hakikat dile gelmez.
İnsan kendi sesini kalabalıkta duymaz,
Akıl tartar yolları, vicdan doğruyu seçer.
Vakit dokur günleri, her an bir nakış olur,
İyilik ekilen yer, bin gönülde gül açar.
Doğru sözü söyleyen korkuya boyun eğmez,
Mehmet der ki doğru söz demir kapıdan geçer.
Mehmet Aluç

2kez okundu

Yorumlar

Okurların sesi

0 yorum

İlk yorumu siz bırakabilirsiniz.

Yorum yapmak için giriş yapın.
← Bütün yazılara dön