Sora Sora
Akıl kalmadı başımda, varamaz yalnız doktora Yolunu seçemez olmuş, gider böyle sora sora İnanmış vefasız söze, pişman olur ondan sonra Kim arayıp hâl soracak, kim hatırlar yıllar sonra
Kaleme alan: Mehmet AluçSora Sora
Akıl kalmadı başımda, varamaz yalnız doktora
Yolunu seçemez olmuş, gider böyle sora sora
İnanmış vefasız söze, pişman olur ondan sonra
Kim arayıp hâl soracak, kim hatırlar yıllar sonra
Yolunu seçemez olmuş, gider böyle sora sora
İnanmış vefasız söze, pişman olur ondan sonra
Kim arayıp hâl soracak, kim hatırlar yıllar sonra
Her tebessüm gerçek sanıp, boş vaatlere inanır
Vefa bilmez söze kanıp, doğru yoldan hep yanılır
Sahte ilgi bahar sanıp, zemheride pek aldanır
Değerini geç anlayan, kendi kendine darılır
Vefa bilmez söze kanıp, doğru yoldan hep yanılır
Sahte ilgi bahar sanıp, zemheride pek aldanır
Değerini geç anlayan, kendi kendine darılır
Derdin ilacı bulunmaz, reçetesi yazılamaz
Kalbe düşen kör yanılgı, hiçbir ilaçla silinmez
Doktor ancak yolu söyler, gönül zorla doğrulamaz
İnsan kendi yarasını, akıl ile sarar biraz
Kalbe düşen kör yanılgı, hiçbir ilaçla silinmez
Doktor ancak yolu söyler, gönül zorla doğrulamaz
İnsan kendi yarasını, akıl ile sarar biraz
Yollar ona dilsiz kalır, yön soracak biri olmaz
Her köşede iz ararsa, hiçbir menzil yakın olmaz
Geçmişini yük ederse, yarınlara yolu varmaz
Başını kaldıran gönül, aynı yerde mahpus kalmaz
Her köşede iz ararsa, hiçbir menzil yakın olmaz
Geçmişini yük ederse, yarınlara yolu varmaz
Başını kaldıran gönül, aynı yerde mahpus kalmaz
Vefasızın arkasından, koşmak gönlü yorar durur
Değer bilmez kapılarda, bekleyen hep zarar görür
Kendi kıymetini bilen, sessizce yönünü bulur
Gece biter sabah gelir, her karanlık sona erer
Değer bilmez kapılarda, bekleyen hep zarar görür
Kendi kıymetini bilen, sessizce yönünü bulur
Gece biter sabah gelir, her karanlık sona erer
Bir gün neşe geri döner, solgun yüzler yine güler
Sabır ile bekleyenler, doğru vakti seçip bilir
Her kayıptan ders çıkaran, yeni yola sağlam gider
Gönül öz sesini duyar, yarınlara ümit eker
Sabır ile bekleyenler, doğru vakti seçip bilir
Her kayıptan ders çıkaran, yeni yola sağlam gider
Gönül öz sesini duyar, yarınlara ümit eker
Seven insan yük yüklemez, sevgisini şartla sunmaz
Vefa varsa söz eksilmez, gerçek bağlar kolay kopmaz
Bir hatadan ders alınca, eski yanlış geri dönmez
Kendisine saygı duyan, değmeyene boyun eğmez
Vefa varsa söz eksilmez, gerçek bağlar kolay kopmaz
Bir hatadan ders alınca, eski yanlış geri dönmez
Kendisine saygı duyan, değmeyene boyun eğmez
Mehmet der ki, akıl gelir, dert zamanla sona erer
Vefasızın izi biter, doğru gönül hep yol bulur
Kimse için değer düşmez, insan kendi değer bilir
Yol kaybolsa sora sora, sabreden menzile varır
Vefasızın izi biter, doğru gönül hep yol bulur
Kimse için değer düşmez, insan kendi değer bilir
Yol kaybolsa sora sora, sabreden menzile varır
Mehmet Aluç
4kez okundu
Okur halkası
Bu eser sizde ne bıraktı?
4 okunma · 0 onaylı yorum · 0 beğeni
Yorumlar
Okurların sesi
İlk yorumu siz bırakabilirsiniz.